Νομπελίστες Ιατρικής, Λογοτεχνίας, Ειρήνης

Διάσημοι Νομπελίστες Ιατρικής, Λογοτεχνίας, Ειρήνης Φυσικής και Χημείας

Μερός  Πρώτος

nompelistes

 

Άγκνον Σμούελ (1888-1970) Ισραηλινός μυθιστοριογράφος, βραβείο Νόμπελ.
Άιγκεν Μάνφρεντ (Eigen) (1927) Γερμανός χημικός που ερεύνησε τις ταχείες χημικές αντιδράσεις· βραβείο Νόμπελ.
Αϊνστάιν Άλμπερτ (Einstein) (1879-1955) επιφανής Γερμανοεβραίος φυσικός και μαθηματικός που διατύπωσε τη θεωρία της σχετικότητας, βραβείο Νόμπελ.
Άιντχοβεν Βίλεμ (Einthoven) (1860-1927) Ολλανδός φυσιολόγος που ανακάλυψε το ηλεκτροκαρδιογράφημα· βραβείο Νόμπελ.
Άλβαρεζ Λούις (Alvarez) (1911-88) Αμερικανός φυσικός που ερεύνησε τα στοιχειώδη σωματίδια, βραβείο Νόμπελ.
Αλβέεν Χάνες (Alfvén) (1908) Σουηδός φυσικός που ερεύνησε το μαγνητισμό, βραβείο Νόμπελ.
Αλέ Μορίς (Allais) (1911) Γάλλος οικονομολόγος που ερεύνησε τη θεωρία των αγορών· βραβείο Νόμπελ.
Αλεϊξάντρ Βιθέντε (Aleixandre) (1898-1984) Ισπανός ποιητής, βραβείο Νόμπελ.
Άλντερ Κουρτ (Alder) (1902-58) Γερμανός χημικός που ανακάλυψε τη διενική σύνθεση· βραβείο Νόμπελ.
Άνταμς Τζέιν (Addams) (1860-1935) Αμερικανίδα κοινωνική μεταρρυθμίστρια, βραβείο Νόμπελ.
Άντερσον Καρλ (Anderson) (1905) Αμερικανός φυσικός που ανακάλυψε το ποζιτρόνιο· βραβείο Νόμπελ.
Άντερσον Φίλιπ (Anderson) (1923) Αμερικανός φυσικός που ερεύνησε τη συμπεριφορά των ηλεκτρονίων στα μαγνητικά μη κρυσταλλικά στερεά· βραβείο Νόμπελ.
Άντριαν Έντγκαρ (Adrian) (1889-1977) Άγγλος γιατρός που ερεύνησε τη λειτουργία των νευρώνων· βραβείο Νόμπελ.
Άντριτς Ίβο (Andri΄c) (1892-1975) Γιουγκοσλάβος συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Άνφινσεν Κρίστιαν (Anfinsen) (1916) Αμερικανός βιοχημικός που ερεύνησε τα ένζυμα· βραβείο Νόμπελ.
Άξελροντ Τζούλιους (Axelrod) (1912) Αμερικανός βιοχημικός που ερεύνησε τη νευρική διέγερση· βραβείο Νόμπελ.
Άπλετον, σερ Έντουαρντ (Appleton) (1892- 1965) Βρετανός φυσικός, βραβείο Νόμπελ.
Αραφάτ Γιασέρ (1929) Παλαιστίνιος πολιτικός και στρατιωτικός, πρόεδρος του Οργανισμού Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης (ΟΑΠ), βραβείο Νόμπελ.
Αρένιους Σβάντε (Arrhenius) (1859-1927) Σουηδός φυσικοχημικός, επινοητής της θεωρίας της ηλεκτρολυτικής διάστασης, βραβείο Νόμπελ.
Άρμπερ Βέρνερ (Arber) (1929) Ελβετός βιολόγος που ερεύνησε τα ένζυμα· βραβείο Νόμπελ.
Άρνολντσον, Κλας Πόντους (Arnoldson) (1844- 1916) Σουηδός πολιτικός, βραβείο Νόμπελ.
Άροου Κένεθ (Arrow) (1921) Αμερικανός οικονομολόγος, βραβείο Νόμπελ.
Άσερ Τομπίας (Asser) (1838-1913) Ολλανδός νομομαθής, βραβείο Νόμπελ.
Άστον Φράνσις (Aston) (1877-1945) Βρετανός φυσικός, βραβείο Νόμπελ.
Αστούριας Μιγκέλ (Asturias) (1899-1974) Γουατεμαλέζος λογοτέχνης, βραβείο Νόμπελ.
Βάλαχ Ότο (Wallach) (1847-1931) Γερμανός χημικός που ερεύνησε τις αλεικυκλικές ενώσεις· βραβείο Νόμπελ.
Βαλέσα Λεχ (Walesa) (1943) Πολωνός συνδικαλιστής, ηγέτης του συνδικάτου «Αλληλεγγύη»· αμφισβήτησε το σοσιαλιστικό πρότυπο και σήμανε την έναρξη ραγδαίων εξελίξεων στις σοσιαλιστικές χώρες της Α. Ευρώπης· Πρόεδρος της Πολωνίας, βραβείο Νόμπελ.
Βαν Βλέκ, Τζον (Van Vleck) (1899-1980) Αμερικανός φυσικός που ερεύνησε τη συμπεριφορά των ηλεκτρονίων στα μαγνητικά μη κρυσταλλικά στερεά· βραβείο Νόμπελ.
Βαν ντερ Βάαλς, Γιοχάνες (Van der Waals) (1837-1923) Ολλανδός φυσικός που διατύπωσε την κινητική θεωρία των υγρών· βραβείο Νόμπελ.
Βαντ Χοφ, Γιακόμπους (Van’t Hoff) (1852-1911) Ολλανδός χημικός, ιδρυτής της στερεοχημείας· βραβείο Νόμπελ.
Βάρμπουργκ Ότο (Warburg) (1883-1970) Γερμανοεβραίος βιοχημικός και φυσιολόγος που ερεύνησε τις ένζυμες οξειδώσεις των κυττάρων· βραβείο Νόμπελ.
Βέρνερ Άλφρεντ (Werner) (1866-1919) Ελβετός χημικός που ερεύνησε τις συνδέσεις των ατόμων στα μόρια· βραβείο Νόμπελ.
Βίλαντ Χάινριχ (Wieland) (1877-1957) Γερμανός χημικός που ερεύνησε τα χολικά οξέα· βραβείο Νόμπελ.
Βιλστέτερ Ρίχαρντ (Willstätter) (1872-1942) Γερμανός χημικός που ερεύνησε τα φυτικά χρωστικά· βραβείο Νόμπελ.
Βιν Βίλχελμ (Wien) (1864-1928) Γερμανός φυσικός που ερεύνησε την ακτινοβόληση της θερμότητας· βραβείο Νόμπελ.
Βίνταους Άντολφ (Windaus) (1876-1959) Γερμανός χημικός που ερεύνησε τις στερόλες και τις βιταμίνες· βραβείο Νόμπελ.
Βιρτάνεν Αρτούρι (Virtanen) (1895-1973) Φιλανδός χημικός που επινόησε μέθοδο τεχνικής συντήρησης των ζωοτροφών· βραβείο Νόμπελ.
Βισέλ Ελί (Wiesel) (1928) Αμερικανός συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ ειρήνης.
Βίτιχ Γκέοργκ (Wittig) (1897-1987) Γερμανός χημικός που ερεύνησε τις οργανικές ενώσεις· βραβείο Νόμπελ.
Γέιτς Ουίλιαμ (Yeats) (1865-1939) Ιρλανδός ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Γένσεν Χανς (Jensen) (1907-73) Γερμανός φυσικός που ερεύνησε το πυρηνικό πρότυπο των στιβάδων· βραβείο Νόμπελ.
Γιάλοου Ρόζαλιν (Yalow) (1921) Αμερικανίδα φυσικός που ερεύνησε τη ραδιοανοσοανάλυση των ορμονών της υπόφυσης· βραβείο Νόμπελ φυσιολογίας.
Γιανγκ, Τσεν Νινγκ (1922) Κινέζος φυσικός που ανακάλυψε την παραβίαση της αρχής της ισοτιμίας· βραβείο Νόμπελ.
Γιένσεν, Γιοχάνες Βίλχελμ (Jensen) (1873-1950) Δανός συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Γιόνσον Έιβιντ (Johnson) (1900-76) Σουηδός μυθιστοριογράφος, βραβείο Νόμπελ.
Γιουκάβα Χιντέκι (1907-81) Ιάπωνας φυσικός που ερεύνησε τα μεσόνια· βραβείο Νόμπελ.
Γιούρι Χάρολντ (Urey) (1893-1981) Αμερικανός χημικός που ανακάλυψε το δευτέριο· βραβείο Νόμπελ.
Γκάιντουσεκ Κάρλτον (Gajdusek) (1923) Αμερικανός βιολόγος που ερεύνησε τα λοιμώδη νοσήματα· βραβείο Νόμπελ.
Γκάλσγουορθι Τζον (Galsworthy) (1867-1933) Αγγλος λογοτέχνης, βραβείο Νόμπελ.
Γκάμπορ Ντένις (Gabor) (1900-79) Βρετανός φυσικός, ουγγρικής καταγωγής, που ανακάλυψε την ολογραφία· βραβείο Νόμπελ.
Γκάσερ Χέρμπερτ (Gasser) (1888-1963) Αμερικανός φυσιολόγος που ερεύνησε τις νευρικές ίνες· βραβείο Νόμπελ.
Γκέλερουπ, Καρλ Άντολφ (Gjellerup) (1857- 1919) Δανός μυθιστοριογράφος, βραβείο Νόμπελ.
Γκέλμαν Μάρι (Gell-mann) (1929) Αμερικανός φυσικός που ερεύνησε τα στοιχειώδη σωματίδια· βραβείο Νόμπελ.
Γκέπερτ-Μάγερ Μαρία (Goeppert-Mayer) (1906 -72) Αμερικανίδα φυσικός, γερμανικής καταγωγής, που ερεύνησε το πυρηνικό πρότυπο των στιβάδων· βραβείο Νόμπελ.
Γκίβερ Ίβαρ (Giaever) (1929) Αμερικανός φυσικός, νορβηγικής καταγωγής, που ερεύνησε το φαινόμενο της σήραγγας σε ημιαγωγούς και υπεραγωγούς· βραβείο Νόμπελ.
Γκιγιόμ Σαρλ (Guillaume) (1861-1938) Ελβετός φυσικός που ερεύνησε τα κράματα· βραβείο Νόμπελ.
Γκιγμέν Ροζέ (Guillemin) (1924) Αμερικανός ενδοκρινολόγος, γαλλικής καταγωγής, που ερεύνησε τη ραδιοανοσοανάλυση των ορμονών της υπόφυσης· βραβείο Νόμπελ.
Γκίλμπερτ Ουόλτερ (Gilbert) (1932) Αμερικανός βιοχημικός που ερεύνησε τη δομή του DNA· βραβείο Νόμπελ.
Γκλάσοου Σέλντον (Glashow) (1932) Αμερικανός φυσικός, βραβείο Νόμπελ.
Γκλέιζερ Ντόναλντ (Glaser) (1926) Αμερικανός φυσικός που εφηύρε το θάλαμο φυσαλλίδων· βραβείο Νόμπελ.
Γκόλντινγκ Ουίλιαμ (Golding), (1911-93) Άγγλος λογοτέχνης, βραβείο Νόμπελ.
Γκόλτζι Καμίλο (Golgi) (1844-1926) Ιταλός γιατρός που ερεύνησε το νευρικό σύστημα· βραβείο Νόμπελ.
Γκομπά Σαρλ-Αλμπέρ (Gobat) (1834-1914) Ελβετός πολιτικός, βραβείο Νόμπελ.
Γκορμπατσόφ Μιχαήλ (1931) Σοβιετικός πολιτικός, ηγέτης της ΕΣΣΔ (1985-91), βραβείο Νόμπελ.
Γκόρντιμερ Ναντίν (Gordimer) (1924) Νοτιοαφρικανή μυθιστοριογράφος, βραβείο Νόμπελ.
Γκούλστραντ Άλβαρ (Gullstrand) (1862-1930) Σουηδός γιατρός που ερεύνησε τη διοπτρική του ματιού· βραβείο Νόμπελ.
Γκράνιτ Ράγκναρ (Granit) (1900) Σουηδός βιολόγος που ερεύνησε τη φυσιολογία του ματιού· βραβείο Νόμπελ.
Γκρινιάρ Βικτόρ (Grignard) (1871-1935) Γάλλος χημικός, βραβείο Νόμπελ.
Γούντγουορντ Ρόμπερτ (Woodward) (1917-79) Αμερικανός χημικός που ερεύνησε τις στερόλες και τη χλωροφύλλη · βραβείο Νόμπελ.
Δαλάι Λάμα (1935) βραβεύθηκε με το Νόμπελ ειρήνης.
Έικμαν Κρίστιαν (Eijkman) (1858-1930) Ολλανδός φυσιολόγος που ανακάλυψε τη βιταμίνη Β1· βραβείο Νόμπελ
Έιντζελ, σερ Νόρμαν (Angell) (1873-1967) Άγγλος οικονομολόγος, βραβείο Νόμπελ ειρήνης.
Εκλζ, σερ Τζον (Eccles) (1903) Αυστραλός νευρολόγος, βραβείο Νόμπελ.
Έλιοτ, Τόμας Στερνς (Eliot) (1888-1965) Άγγλος ποιητής αμερικανικής καταγωγής· βραβείο Νόμπελ.
Ελύτης Οδυσσέας (1911 – 1996) ποιητής, δοκιμιογράφος και κριτικός· βραβείο Νόμπελ (1979).
Έντελμαν Τζέραλντ (Edelman) (1929) Αμερικανός βιοχημικός που ερεύνησε τα αντισώματα· βραβείο Νόμπελ.
Έντερς Τζον (Enders) (1897-1985) Αμερικανός βακτηριολόγος που ερεύνησε την πολιομυελίτιδα· βραβείο Νόμπελ.
Ερλάνγκερ Τζόζεφ (Erlanger) (1874-1965) Αμερικανός φυσιολόγος που ερεύνησε τις νευρικές ίνες· βραβείο Νόμπελ.
Έρλιχ Πάουλ (Ehrlich) (1854-1915) Γερμανός γιατρός που ερεύνησε την ανοσία· βραβείο Νόμπελ.
Ες Βίκτορ (Hess) (1883-1964) Αυστριακός φυσικός που ανακάλυψε την κοσμική ακτινοβολία· βραβείο Νόμπελ.
Ες, Βάλτερ Ρούντολφ (Hess) (1881-1973) Ελβετός φυσιολόγος που ανακάλυψε τη λειτουργία του μεσεγκεφάλου· βραβείο Νόμπελ.
Εσάκι Λίο (1925) Ιάπωνας φυσικός που ερεύνησε το φαινόμενο της σήραγγας σε ημιαγωγούς και υπεραγωγούς· βραβείο Νόμπελ.
Ετουρνέλ, βαρόνος ντε Κονστάν ντ’ (Estournelles) (1852-1924) Γάλλος πολιτικός, βραβείο Νόμπελ.
Ετσεγκαράι ι Εϊθαγκίρε, Χοσέ (Echegaray y Eizaguirre) (1832-1916) Ισπανός μαθηματικός, πολιτικός και δραματουργός· βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας.
Ζαζ Νέλι (Sachs) (1891-1970) Σουηδή ποιήτρια γερμανικής καταγωγής, βραβείο Νόμπελ.
Ζακόμπ Φρανσουά (Jacob) (1920) Γάλλος γιατρός και βιοχημικός που ερεύνησε τα κύτταρα· βραβείο Νόμπελ.
Ζαχάροφ Αντρέι (1921-89) Σοβιετικός φυσικός, βραβείο Νόμπελ ειρήνης.
Ζέιμαν Πίτερ (Zeeman) (1865-1943) Ολλανδός φυσικός που ερεύνησε το μαγνητισμό· βραβείο Νόμπελ.
Ζέρνικε Φριτς (Zernike) (1888-1966) Ολλανδός φυσικός που ερεύνησε τη μικροσκοπία αντίθεσης φάσεων· βραβείο Νόμπελ.
Ζίγκμοντι Ρίχαρντ (Zsigmondy) (1865-1929) Αυστριακός χημικός που ερεύνησε τα κολλοειδή συστήματα· βραβείο Νόμπελ.
Ζίγκμπαν Καρλ (Siegbahn) (1886-1978) Σουηδός φυσικός που ερεύνησε τη φασματοσκοπία των ακτίνων Χ· βραβείο Νόμπελ.
Ζιντ Αντρέ (Gide) (1869-1951) Γάλλος συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Ζολιό-Κιουρί Ιρέν (Joliot-Curie) (1897-1956) Γαλλίδα πυρηνικός φυσικός, βραβείο Νόμπελ· κόρη του Πέτρου και της Μαρίας Κιουρί, σύζυγος του Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί.
Ζολιό-Κιουρί Φρεντερίκ (Joliot-Curie) (1900- 58) Γάλλος πυρηνικός φυσικός, βραβείο Νόμπελ.
Ζουό Λεόν (Jouhaux) (1879-1954) Γάλλος συνδικαλιστής, βραβείο Νόμπελ.
Ζούτνερ, Μπέρτα φον (Suttner) (1843-1914) Αυστριακή μυθιστοριογράφος, βραβείο Νόμπελ ειρήνης.
Θάιλερ Μαξ (Theiler) (1899-1972) Αμερικανός γιατρός, νοτιοαφρικανικής καταγωγής, που ερεύνησε τον κίτρινο πυρετό· βραβείο Νόμπελ.
Θέλα, Καμίλο Χοσέ (Cela) (1916) Ισπανός λογοτέχνης, βραβείο Νόμπελ.
Καβαμπάτα Γιασουνάρι (1899-1972) Ιάπωνας μυθιστοριογράφος, βραβείο Νόμπελ.
Κάλβιν Μέλβιν (Calvin) (1911) Αμερικανός βιοχημικός που ερεύνησε τη φωτοσύνθεση· βραβείο Νόμπελ.
Κάμερλινγκ Όνες, Χάικε (Kamerlingh Onnes) (1853-1926) Ολλανδός φυσικός, βραβείο Νόμπελ.
Καμί Αλμπέρ (Camus) (1913-60) Γάλλος συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Κανέτι Ελίας (Canetti) (1905-94) Αυστριακός συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής, βραβείο Νόμπελ.
Καντόροβιτς Λεονίντ (1912-86) Σοβιετικός οικονομολόγος, βραβείο Νόμπελ.
Καπίτσα Πιοτρ (1894-1984) ελληνικής καταγωγής Σοβιετικός φυσικός και μηχανικός· βραβείο Νόμπελ.
Καρέλ Αλεξίς (Carrel) (1873-1944) Γάλλος βιολόγος και στοχαστής, βραβείο Νόμπελ.
Κάρερ Πάουλ (Karrer) (1889-1971) Ελβετός χημικός που ερεύνησε τα καροτενοειδή, τις φλαβίνες και τις βιταμίνες· βραβείο Νόμπελ.
Κάρλφελντ, Έρικ Άξελ (Karlfeldt) (1864-1931) Σουηδός ποιητής, βραβείο Νόμπελ.
Καρντούτσι Τζοζουέ (Carducci) (1835-1907) Ιταλός ποιητής και κριτικός, βραβείο Νόμπελ.
Κασέν Ρενέ (Cassin) (1887-1976) Γάλλος νομικός, βραβείο Νόμπελ.
Καστλέρ Αλφρέ (Kastler) (1902-84) Γάλλος φυσικός που ανακάλυψε οπτικές μεθόδους μελέτης των ερτζιανών συντονισμών στα άτομα· βραβείο Νόμπελ.
Κατς, σερ Μπέρναρντ (Katz) (1911) Βρετανός βιοφυσικός, γερμανικής καταγωγής, που ερεύνησε τη νευρική διέγερση· βραβείο Νόμπελ.
Κέλερ Γκέοργκ (Köhler) (1946) Γερμανός ανοσολόγος που ερεύνησε την παραγωγή των μονοκλωνικών αντισωμάτων· βραβείο Νόμπελ.
Κέλογκ Φρανκ (Kellogg) (1856-1937) Αμερικανός πολιτικός, βραβείο Νόμπελ.
Κένταλ Έντουαρντ (Kendall) (1886-1972) Αμερικανός χημικός που ερεύνησε τις ορμόνες· βραβείο Νόμπελ φυσιολογίας.
Κέντριου Τζον (Kendrew) (1917) Βρετανός βιοχημικός που ερεύνησε τις αιμοπρωτεΐνες· βραβείο Νόμπελ.
Κινγκ, Μάρτιν Λούθερ (King) (1929-68) Αμερικανός μαύρος κληρικός, ηγέτης και μάρτυρας του αγώνα για την κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων στις ΗΠΑ· βραβείο Νόμπελ.
Κιουρί Μαρί (Curie) (1867-1934) Πολωνογαλλίδα φυσικός και χημικός που ανακάλυψε το ράδιο με το σύζυγό της Πιέρ· δύο βραβεία Νόμπελ.
Κιουρί Πιερ (Curie) (1859-1906) Γάλλος φυσικός, βραβείο Νόμπελ.
Κίπλινγκ Ράντγιαρντ (Kipling) (1865-1936) Άγγλος λογοτέχνης, βραβείο Νόμπελ.
Κίσιντζερ Χένρι (Kissinger) (1923) Αμερικανός διπλωμάτης και πολιτικός γερμανοεβραϊκής καταγωγής, βραβείο Νόμπελ.
Κλάιν Λόρενς (Klein) (1920) Αμερικανός οικονομολόγος, βραβείο Νόμπελ.
Κλοντ Αλμπέρ (Claude) (1898-1983) Αμερικανός βιολόγος, βελγικής καταγωγής, που ερεύνησε τα κύτταρα· βραβείο Νόμπελ.
Κόκροφτ, σερ Τζον (Cockcroft) (1897-1967) Άγγλος πυρηνικός φυσικός, βραβείο Νόμπελ.
Κόμπτον, Άρθουρ Χόλι (Compton) (1892-1962) Αμερικανός φυσικός που ανακάλυψε τη μεταβολή του μήκους κύματος των σκεδαζομένων ακτίνων Χ· βραβείο Νόμπελ.
Κοράνα, Χαρ Γκόμπιντ (Khorana) (1922) Αμερικανός βιοχημικός, ινδικής καταγωγής, που ερεύνησε το γενετικό κώδικα· βραβείο Νόμπελ φυσιολογίας.
Κόρι Γκέρτι (Cori) (1896-1957) Αμερικανίδα βιοχημικός, τσεχοσλοβακικής καταγωγής, που ερεύνησε το μεταβολισμό του σακχάρου· βραβείο Νόμπελ.
Κόρι Καρλ (Cori) (1896-1984) Αμερικανός βιοχημικός, τσεχοσλοβακικής καταγωγής, βραβείο Νόμπελ φυσιολογίας.
Κόριγκαν Μέριντ (Corrigan) (1944) Βορειοϊρλανδή κοινωνική λειτουργός, βραβείο Νόμπελ.
Κόρμακ Άλαν (Cormack) (1924) Αμερικανός βιοφυσικός, νοτιοαφρικανικής καταγωγής, που ερεύνησε την αξονική τομογραφία· βραβείο Νόμπελ.
Κόρνμπεργκ Άρθουρ (Kornberg) (1918) Αμερικανός βιολόγος που ερεύνησε τα νουκλεϊνικά οξέα· βραβείο Νόμπελ.
Κόρνφορθ Τζον (Cornforth) (1917) Βρετανός χημικός, αυστραλιανής καταγωγής, που ερεύνησε τη στερεοχημεία· βραβείο Νόμπελ.
Κόσελ Άλμπρεχτ (Kossel) (1853-1927) Γερμανός φυσιολόγος και χημικός που ερεύνησε τα κύτταρα· βραβείο Νόμπελ.
Κουαζιμόντο Σαλβατόρε (Quasimodo) (1901-68) Ιταλός ποιητής, κριτικός και μεταφραστής· βραβείο Νόμπελ.
Κούζνετς Σάιμον (Kuznets) (1901-85) Αμερικανός οικονομολόγος ρωσικής καταγωγής, βραβείο Νόμπελ.
Κουν Ρίχαρντ (Kuhn) (1900-67) Γερμανός χημικός που ερεύνησε τα καροτενοειδή και τις βιταμίνες· βραβείο Νόμπελ.
Κούπερ Λίον (Cooper) (1930) Αμερικανός φυσικός που ερεύνησε την υπεραγωγιμότητα· βραβείο Νόμπελ.
Κούπμανς Τζάλινγκ (Koopmans) (1910-85) Αμερικανός οικονομολόγος ολλανδικής καταγωγής, βραβείο Νόμπελ.
Κουρνάν Αντρέ (Cournand) (1895-1988) Αμερικανός γιατρός, γαλλικής καταγωγής, που ερεύνησε τον καθετηριασμό της καρδιάς και τις κυκλοφοριακές αλλοιώσεις· βραβείο Νόμπελ.
Κους Πόλικαρπ (Kusch) (1911) Αμερικανός φυσικός, γερμανικής καταγωγής, που ερεύνησε τη μαγνητική ροπή του ηλεκτρονίου· βραβείο Νόμπελ.
Κοχ Ρόμπερτ (Koch) (1843-1910) Γερμανός μικροβιολόγος που ανακάλυψε το μικρόβιο της φυματίωσης (βάκιλλος του Κοχ)· βραβείο Νόμπελ.
Κόχερ Έμιλ (Kocher) (1841-1917) Ελβετός χειρουργός που ερεύνησε το θυρεοειδή· βραβείο Νόμπελ.
Κρέμερ, σερ Ουίλιαμ (Cremer) (1838-1908) Βρετανός συνδικαλιστής και ειρηνιστής, βραβείο Νόμπελ.
Κρεμπς, σερ Χανς Άντολφ (Krebs) (1900-81) Βρετανός βιοχημικός γερμανικής καταγωγής, βραβείο Νόμπελ φυσιολογίας.
Κρικ Φράνσις (Crick) (1916) ΄ Αγγλος βιοχημικός που ερεύνησε τη δομή του DNA· βραβείο Νόμπελ φυσιολογίας.
Κρογκ Άουγκουστ (Krogh) (1874-1949) Δανός φυσιολόγος που ερεύνησε τα τριχοειδή· βραβείο Νόμπελ.
Κρόνιν Τζέιμς (Cronin) (1931) Αμερικανός φυσικός, βραβείο Νόμπελ.
Λαβεράν (Laveran) (1845-1922) Γάλλος βακτηριολόγος που ανακάλυψε το πλασμώδιο της ελονοσίας· βραβείο Νόμπελ.
Λάγκερκβιστ, Περ Φάμπιαν (Lagerkvist) (1891- 1974) Σουηδός λογοτέχνης, βραβείο Νόμπελ.
Λάγκερλεφ Σέλμα (Lagerlöf) (1858-1940) Σουηδή πεζογράφος, βραβείο Νόμπελ.
Λαμ Ουίλις (Lamb) (1913) Αμερικανός φυσικός που ερεύνησε τις κβαντικές θεωρίες των ηλεκτρομαγνητικών φαινομένων· βραβείο Νόμπελ.
Λάνγκε Κρίστιαν (Lange) (1869-1938) Νορβηγός διεθνολόγος, βραβείο Νόμπελ.
Λάνγκμιουρ Ίρβινγκ (Langmuir) (1881-1957) Αμερικανός φυσικοχημικός που ερεύνησε τη χημεία των επιφανειών· βραβείο Νόμπελ.
Λαντάου Λεβ (1908-68) Σοβιετικός φυσικός, βραβείο Νόμπελ.
Λάντσταϊνερ Καρλ (Landsteiner) (1868-1943) Αυστριακός γιατρός που ανακάλυψε τις ομάδες αίματος και τον παράγοντα Ρέζους· βραβείο Νόμπελ.
Λάξνες Χάλντορ (Laxness) (1902) Ισλανδός συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Λάουε Μαξ (Laue) (1879-1960) Γερμανός φυσικός, βραβείο Νόμπελ.
Λαφοντέν Ανρί (Lafontaine) (1854-1943) Βέλγος διεθνολόγος, βραβείο Νόμπελ.
Λβοφ Αντρέ (Lwoff) (1902) Γάλλος βιολόγος και γιατρός που ερεύνησε τα κύτταρα· βραβείο Νόμπελ.
Λε Ντουκ Θο (1912) Βιετναμέζος πολιτικός, βραβείο Νόμπελ.
Λέβι Ότο (Loewi) (1873-1961) Γερμανός φαρμακολόγος που ερεύνησε τη νευρική διέγερση· βραβείο Νόμπελ.
Λελουάρ Λουίς (Leloir) (1906) Αργεντινός βιοχημικός, γαλλικής καταγωγής, που ανακάλυψε τα σακχαρονουκλεοτίδια· βραβείο Νόμπελ.
Λέναρντ Φίλιπ (Lenard) (1862-1947) Γερμανός φυσικός που ερεύνησε τις καθοδικές ακτίνες· βραβείο Νόμπελ.
Λέντερμπεργκ Τζόσουα (Lederberg) (1925) Αμερικανός βιολόγος που ερεύνησε το γενετικό ανασυνδυασμό· βραβείο Νόμπελ.
Λεόντιεφ Βασίλι (Leontieff) (1906) Αμερικανός οικονομολόγος ρωσικής καταγωγής, βραβείο Νόμπελ.
Λι, Τσουνγκ-Ντάο (Lee) (1926) Αμερικανός φυσικός, κινεζικής καταγωγής, που ανακάλυψε την παραβίαση της αρχής της ισοτιμίας· βραβείο Νόμπελ.
Λίμπι, Ουίλαρντ Φρανκ (Libby) (1908-80) Αμερικανός χημικός που επινόησε τη μέθοδο ραδιοχρονολόγησης με άνθρακα -14· βραβείο Νόμπελ.
Λίνεν Φεόντορ (Lynen) (1911-79) Γερμανός βιοχημικός που ερεύνησε το μεταβολισμό της χοληστερίνης και των λιπαρών οξέων· βραβείο Νόμπελ.
Λιούις, σερ Άρθουρ (Lewis) (1915) Βρετανός οικονομολόγος καταγόμενος απ’ τη Σεντ Λουτσία, βραβείο Νόμπελ.
Λιπμάν Γκαμπριέλ (Lippmann) (1845-1921) Γάλλος φυσικός, εφευρέτης της έγχρωμης φωτογραφίας· βραβείο Νόμπελ.
Λίπμαν Φριτς (Lipmann) (1899-1986) Αμερικανός βιοχημικός, γερμανικής καταγωγής, που ερεύνησε το μεταβολισμό των υδατανθράκων· βραβείο Νόμπελ.
Λίπσκομπ Ουίλιαμ (Lipscomb) (1919) Αμερικανός χημικός που ερεύνησε τη δομή των βορανίων· βραβείο Νόμπελ.
Λόρενς Έρνεστ (Lawrence) (1901-58) Αμερικανός φυσικός που εφηύρε το κύκλοτρο· βραβείο Νόμπελ.
Λόρεντς Κόνραντ (Lorenz) (1903-89) Αυστριακός ψυχολόγος που ερεύνησε τη συμπεριφορά των ζώων· βραβείο Νόμπελ.
Λόρεντς Χέντρικ (Lorentz) (1853-1928) Ολλανδός φυσικός, ο κύριος θεμελιωτής της ηλεκτρονικής θεωρίας· βραβείο Νόμπελ.
Λούις Σίνκλερ (Lewis) (1885-1951) Αμερικανός συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Λούρια Σαλβαντόρ (Luria) (1912) Αμερικανός γιατρός, ιταλικής καταγωγής, που ερεύνησε τους ιούς και τις ιώσεις· βραβείο Νόμπελ.
Λουτούλι Άλμπερτ (Luthuli) (1898-1967) Νοτιοαφρικανός μαύρος πολιτικός, βραβείο Νόμπελ.
Μάγερχοφ Ότο (Mayerhof) (1884-1951) Γερμανός φυσιολόγος που ερεύνησε το μεταβολισμό του γαλακτικού οξέος στους μυς· βραβείο Νόμπελ.
Μάικλσον Άλμπερτ (Michelson) (1852-1931) Αμερικανός φυσικός που ασχολήθηκε με φασματοσκοπικές και μετρολογικές έρευνες· βραβείο Νόμπελ.
Μάινοτ Τζορτζ (Minot) (1885-1950) Αμερικανός φυσιολόγος που ερεύνησε την ηπατοθεραπεία· βραβείο Νόμπελ.
Μακλάουντ Τζον (Macleod) (1876-1935) Σκοτσέζος φυσιολόγος που ανακάλυψε την ινσουλίνη· βραβείο Νόμπελ.
Μακμίλαν Έντουιν (McMillan) (1907) Αμερικανός πυρηνικός φυσικός που ερεύνησε τα υπερουράνια στοιχεία· βραβείο Νόμπελ χημείας.
Μακμπράιντ Σον (Macbride) (1904-88) Ιρλανδός πολιτικός, βραβείο Νόμπελ.
Μάλερ Χέρμαν (Muller) (1890-1967) Αμερικανός βιολόγος, βραβείο Νόμπελ.
Μάλικεν Ρόμπερτ (Mulliken) (1896-1986) Αμερικανός χημικός που ερεύνησε τους χημικούς δεσμούς και την ηλεκτρονική δομή των μορίων· βραβείο Νόμπελ.
Μαν Τόμας (Mann) (1875-1955) Γερμανός συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Μαντέλα Νέλσον (Mandela) (1918) Νοτιοαφρικανός μαύρος πολιτικός και αγωνιστής για την κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων, φυλακισμένος από το 1962 έως το 1990· Πρόεδρος από το 1994· βραβείο Νόμπελ.
Μάρκες, Γκαμπριέλ Γκαρσία (M΄arquez) (1928) Κολομβιανός συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Μαρκόνι Γκουλιέλμο (Marconi) (1874-1937) Ιταλός φυσικός, εφευρέτης του ασύρματου τηλέγραφου και του ραδιοφώνου· βραβείο Νόμπελ.
Μάρσαλ Τζορτζ (Marshall) (1880-1959) Αμερικανός στρατηγός και πολιτικός· συνέδεσε το όνομά του με το αμερικανικό σχέδιο βοήθειας προς την Ευρώπη (1947)· βραβείο Νόμπελ.
Μαρτέν ντι Γκαρ (Martin du Gard) (1881-1958) Γάλλος συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Μάρτιν Άρτσερ (Martin) (1910) Βρετανός βιοχημικός που ερεύνησε τη χρωματογραφία καταμερισμού· βραβείο Νόμπελ.
Μάρτινσον Χάρι (Martinson) (1904-78) Σουηδός συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Μαχφούζ Νατζίμπ (1912) Αιγύπτιος συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Μέερ, Σίμον βαν ντερ (Meer) (1925) Ολλανδός φυσικός που ερεύνησε τα υποατομικά σωματίδια· βραβείο Νόμπελ.
Μέριφιλντ, Ρόμπερτ Μπρους (Merrifield) (1921) Αμερικανός βιοχημικός που ερεύνησε τα πολυπεπτίδια· βραβείο Νόμπελ χημείας.
Μέρφι Ουίλιαμ (Murphy) (1892) Αμερικανός γιατρός που ερεύνησε την ηπατοθεραπεία· βραβείο Νόμπελ.
Μεσμπάουερ Ρούντολφ (Mössbauer) (1929) Γερμανός φυσικός, βραβείο Νόμπελ.
Μέτερλινκ Μορίς (Maeterlinck) (1862-1949) Βέλγος ποιητής, φιλόσοφος και θεατρικός συγγραφέας του συμβολισμού· βραβείο Νόμπελ.
Μέτσνικοφ, Ίλια Ίλιτς (1845-1916) Ρώσος ζωολόγος και μικροβιολόγος που ερεύνησε την ανοσία· βραβείο Νόμπελ.
Μίλερ Πάουλ (Müller) (1899-1965) Ελβετός βιοχημικός που ερεύνησε τις ιδιότητες του DDT· βραβείο Νόμπελ.
Μίλερ, Καρλ Αλεξάντερ (Müller) (1927) Ελβετός φυσικός που ερεύνησε την υπεραγωγιμότητα· βραβείο Νόμπελ.
Μίλικαν Ρόμπερτ (Millikan) (1868-1953) Αμερικανός φυσικός που ερεύνησε το στοιχειώδες ηλεκτρικό φορτίο και το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο· βραβείο Νόμπελ.
Μίλος Τσέσλαβ (Milosz) (1911) Αμερικανός ποιητής πολωνικής καταγωγής, βραβείο Νόμπελ.
Μίλσταϊν Σέζαρ (Milstein) (1926) Αργεντινός ανοσοβιολόγος που ερεύνησε τα μονοκλωνικά αντισώματα· βραβείο Νόμπελ.
Μιντ Τζέιμς (Meade) (1907) Βρετανός οικονομολόγος που ερεύνησε τη θεωρία του διεθνούς εμπορίου· βραβείο Νόμπελ.
Μίνταγουερ Πίτερ (Medawar) (1915-87) Άγγλος βιολόγος που ερεύνησε την ανοσία· βραβείο Νόμπελ.
Μίρνταλ Άλβα (Myrdal) (1902-86) Σουηδή διπλωμάτισσα, βραβείο Νόμπελ.
Μίρνταλ Γκιούναρ (Myrdal) (1898-1987) Σουηδός οικονομολόγος και κοινωνιολόγος, βραβείο Νόμπελ.
Μιστράλ Γκαμπριέλα (Mistral) (1889-1957) Χιλιανή ποιήτρια, εκπαιδευτικός και διπλωμάτισσα· βραβείο Νόμπελ.
Μιστράλ Φρεντερίκ (Mistral) (1830-1914) Γάλλος ποιητής, βραβείο Νόμπελ.
Μίτσελ Πίτερ (Mitchell) (1920) Βρετανός χημικός που ερεύνησε τη μεταφορά ενέργειας σε βιολογικά συστήματα· βραβείο Νόμπελ.
Μίχελ Χάρτμουτ (Michel) (1948) Γερμανός βιοχημικός που ερεύνησε της πρωτεΐνες· βραβείο Νόμπελ χημείας.
Μόμσεν Τέοντορ (Mommsen) (1817-1903) Γερμανός ιστορικός, φιλόλογος και νομικός· βραβείο Νόμπελ.
Μονίθ, Αντόνιο Έγκας (Moniz) (1874-1955) Πορτογάλος γιατρός που ερεύνησε τις ψυχώσεις· βραβείο Νόμπελ.
Μονό Ζακ-Λισιέν (Monod) (1910-76) Γάλλος βιολόγος και γενετιστής, βραβείο Νόμπελ.
Μοντάλε Εουτζένιο (Montale) (1896-1981) Ιταλός ποιητής και κριτικός, βραβείο Νόμπελ.
Μοντιλιάνι Φράνκο (Modigliani) (1918) Αμερικανός οικονομολόγος ιταλικής καταγωγής, βραβείο Νόμπελ.
Μόργκαν, Τόμας Χαντ (Morgan) (1866-1945) Αμερικανός βιολόγος, θεμελιωτής της χρωματοσωματικής θεωρίας της κληρονομικότητας· βραβείο Νόμπελ.
Μοριάκ Φρανσουά (Mauriac) (1885-1970) Γάλλος συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Μόρισον Τόνι (Morrison) (1931) Αμερικανίδα συγγραφέας, βραβείο Νόμπελ.
Μοτ, σερ Νέβιλ (Mott) (1905) Άγγλος φυσικός που ερεύνησε τη συμπεριφορά των ηλεκτρονίων στα μαγνητικά μη κρυσταλλικά στερεά· βραβείο Νόμπελ.
Μοτ, Τζον Ράλι (Mott) (1865-1955) Αμερικανός κληρικός, βραβείο Νόμπελ.
Μότελσον Μπεν (Mottelson) (1926) Δανός πυρηνικός φυσικός αμερικανικής καταγωγής, βραβείο Νόμπελ.
Μουασάν Ανρί (Moissan) (1852-1907) Γάλλος χημικός που απομόνωσε το φθόριο· βραβείο Νόμπελ.
Μουρ Στάνφορντ (Moore) (1913-82) Αμερικανός βιοχημικός που ερεύνησε τα ένζυμα· βραβείο Νόμπελ.

 

Διάσημοι Νομπελίστες Ιατρικής, Λογοτεχνίας, Ειρήνης Φυσικής και Χημείας

Add a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *